اولین برنامهٔ واقعی: چشمک‌زدن یک LED («Blink»). این ساده‌ترین برنامه‌ای‌ست که ثابت می‌کند مسیر کد تا سخت‌افزار به‌درستی کار می‌کند.

قبل از شروع: ساختار یک اسکچ آردوینو

هر برنامهٔ آردوینو (که به آن «Sketch» می‌گویند) از دو تابع تشکیل شده: setup() که یک‌بار اجرا می‌شود (برای پیکربندی اولیه، مثل تعیین ورودی/خروجی بودن پایه‌ها)، و loop() که بلافاصله بعد از پایان setup شروع می‌شود و تا قطع برق یا ریست شدن برد، بی‌وقفه از نو اجرا می‌شود — دقیقاً معادل while True: در میکروپایتون.

پیکربندی پایه و روشن/خاموش کردن آن

const int LED_PIN = 2;   // روی اغلب بردها LED آبی داخلی است

void setup() {
  pinMode(LED_PIN, OUTPUT);
}

void loop() {
  digitalWrite(LED_PIN, HIGH);
  delay(500);
  digitalWrite(LED_PIN, LOW);
  delay(500);
}

خط به خط

• const int LED_PIN = 2; — یک ثابت عددی به‌نام LED_PIN تعریف می‌کنیم؛ استفاده از یک نام معنادار به‌جای نوشتن مستقیم عدد ۲ در همه‌جای کد، خوانایی و نگهداری برنامه را بسیار بهتر می‌کند.
• pinMode(LED_PIN, OUTPUT); — معادل دقیق Pin(2, Pin.OUT) در میکروپایتون: به تراشه می‌گوید این پایه قرار است خروجی باشد.
• digitalWrite(LED_PIN, HIGH); — پایه را HIGH (۳٫۳ ولت) می‌کند؛ LED روشن می‌شود.
• delay(500); — اجرای برنامه را دقیقاً ۵۰۰ میلی‌ثانیه متوقف می‌کند (واحد delay میلی‌ثانیه است، نه ثانیه — تفاوتی مهم با sleep() پایتون که بر حسب ثانیه است).
• digitalWrite(LED_PIN, LOW); و delay(500); — دقیقاً برعکس دو خط قبل. بعد از این، تابع loop() تمام می‌شود و بلافاصله دوباره از ابتدا اجرا می‌شود — نتیجه: چشمک‌زدن پیوسته.

چند اشتباه رایج مبتدیان

• فراموش‌کردن سمی‌کولن: رایج‌ترین خطای کامپایل برای تازه‌کاران؛ کامپایلر معمولاً پیام «expected ';' before ...» می‌دهد.
• عدم تطابق آکولادها: اگر تعداد { و } برابر نباشد، کل فایل ممکن است کامپایل نشود؛ خطاها را همیشه از بالای پیام کامپایلر بررسی کنید، نه فقط آخرین خط.
• روشن نشدن LED: اگر روی برد واقعی LED روشن نشد، شماره پایه را با سیلک‌اسکرین برد مقایسه کنید؛ بعضی بردها به‌جای GPIO2 از پایهٔ دیگری برای LED داخلی استفاده می‌کنند.