در این درس با ورودی دیجیتال (خواندن وضعیت یک دکمهٔ فشاری) و مفهوم مقاومت Pull-up/Pull-down آشنا می‌شوید — همان مفهومی که در نسخهٔ میکروپایتون دیدید، این‌بار با API آردوینو.

چرا به Pull-up نیاز داریم؟

یک پایهٔ ورودی که به هیچ ولتاژ مشخصی وصل نباشد، «شناور» (Floating) است و نویز محیط می‌تواند مقدار خوانده‌شده را تصادفی کند. راه‌حل: یک مقاومت داخلی بین پایه و ۳٫۳ ولت فعال می‌کنیم تا در حالت عادی (دکمه رها) همیشه HIGH بخوانیم؛ با فشردن دکمه، پایه مستقیماً به GND وصل و LOW می‌شود.

const int BUTTON_PIN = 4;
const int LED_PIN = 2;

void setup() {
  pinMode(BUTTON_PIN, INPUT_PULLUP);
  pinMode(LED_PIN, OUTPUT);
}

void loop() {
  if (digitalRead(BUTTON_PIN) == LOW) {   // دکمه فشرده شده
    digitalWrite(LED_PIN, HIGH);
  } else {
    digitalWrite(LED_PIN, LOW);
  }
  delay(50);
}

خط به خط

• pinMode(BUTTON_PIN, INPUT_PULLUP); — معادل Pin(4, Pin.IN, Pin.PULL_UP) در میکروپایتون: هم پایه را ورودی می‌کند و هم مقاومت داخلی Pull-up آن را فعال می‌کند، هر دو در یک دستور.
• digitalRead(BUTTON_PIN) — مقدار فعلی پایه را می‌خواند: HIGH اگر دکمه رها شده، LOW اگر فشرده شده باشد.

حذف لرزش کلید (Debounce)

دقیقاً مثل نسخهٔ میکروپایتون، تماس فلزی داخل دکمه هنگام فشردن چند بار خیلی سریع نوسان می‌کند («لرزش» یا Bounce). با نگه‌داشتن آخرین وضعیت در یک متغیر و تشخیص فقط لحظهٔ «تغییر»، می‌توانیم فشردن‌های تکراری کاذب را فیلتر کنیم.

const int BUTTON_PIN = 4;
const int LED_PIN = 2;
int counter = 0;
int lastState = HIGH;

void setup() {
  pinMode(BUTTON_PIN, INPUT_PULLUP);
  pinMode(LED_PIN, OUTPUT);
  Serial.begin(115200);
}

void loop() {
  int state = digitalRead(BUTTON_PIN);
  if (state == LOW && lastState == HIGH) {
    delay(30);  // debounce
    counter++;
    digitalWrite(LED_PIN, counter % 2);
    Serial.print("تعداد فشردن: ");
    Serial.println(counter);
  }
  lastState = state;
  delay(10);
}